| تبليغات | X |
|
نسل من... ساعت ها را بگذارید بخوابند، بیهوده زیستن را نیازی به شمردن نیست
| ||
|
روز سوم اردیبهشت روز معمار بر همه معماران مبارکباد . روز سوم اردیبهشت روز مردی است که یکی از نوابغ بزرگ ایران زمین بود .کسی است که اگر قدرش را بدانیم به گذشته کشورمون وبه ایرانی بودن خودمون افتخار میکنیم . او کسی نیست جز شیخ بهایی . شیخ بهایی دانشمند و هنرمند و در کل نابغه قرن 10 و 11 هجری شمسی است که آثار معروفی از جمله منار جنبان که شاهکاری بزرگ در دنیا مطرح میشه و همچنین طراحی حرم امام رضاو ساختن گرمابه ای در اصفهان “حمام شیخ بهایی ” که به روایتی سالها با یک شمع آب حمام گرم می شد و آثار زیادی که تمامی آنها به نوع خود شاهکار محسوب میشوند.
[ یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 ] [ 2:44 ] [ سهیل ]
بوی باران, بوی سبزه, بوی خاک... نرم نرمک میرسد اینک بهار خوش به حال روزگار... بله فقط خوش به حال روز گار... خوش به حال پرستو های شاد... خوش به حال کبوتر های مست... خوش به حال آفتاب... خوش به حال غنچه های نیمه باز... نه تو میتونی دیگه مثل گل با نسیم برقصی نه آفتاب میتونه منو مست کنه شیشه غم هم دیگر با سنگ زدن از بین نمیرود! ....................................................................................... ولی با تمام این ها نوروزی شاد برایتان آرزو میکنم! سال نومبارک!!!!!!!!!!!!!
[ سه شنبه یکم فروردین 1391 ] [ 22:58 ] [ سهیل ]
خیابان شلوغ شده.ترافیک شدیدی به وجود آمده. به قدری این ترافیک زیاده که هیچ ماشینی نمیتونه حرکت کنه! میگن یکم جلوتر کلا خیابونو بستند! عده زیادی پیاده به راهشان ادامه میدن!همه از این شرایط نا راضی هستند چون دقیقا مسیر به سمت مرکز شهر بسته شده خیلی ها به سر کارشان نرسیدند هنوز,بعضی ها هم قرار های مهم کاری دارند که با این شرایط نمیتوانند برسند.همه دارند از این وضعیت شکایت میکنند!نابسامانی بدی تو شهر بوجود آمده.خیلی ها هم ترجیح میدهند که کارشونو منحل کنند به یک روز دیگه! بالاخره از یکی میپرسیم دلیل این اتفاق ها چیه!؟ جواب میشنویم که آقای رییس جمهور آمده است! و این بود دست آورد های سفر چهارم به شهر ما!
[ دوشنبه بیست و دوم اسفند 1390 ] [ 0:32 ] [ سهیل ]
هروز یه جا سخنرانی دارند! هروز یه وعده جدید به ذهنشون میرسه! خرج های کلان صرف شام و پوستر یا بسته های تبلیغاتی میکنند. فقط حرف زدن بلد هستند.تویی که دوره پیش هم مجلس بودی چکار کردی که الان پیدات شده باز حرف های پوچ میزنی؟ وعده هایی میدن که خودشون هم میدونند عملی نیستند.خیلی ها هم باور میکنند! رو تبلیغات انواع و اقسام مدارک خودشونو به رخ میکشند از سمت های که داشتند تعریف میکنند!خوب این ها چه به درد ما میخوره؟ مگه با اینچیزها هم میشه ثابت کرد مرد عمل هستید! البته راه دیگری هم برای تبلیغات برای اینها نیست یه روش اشتباهیه که جا افتاده و کاریشم نمیشه کرد! عده ای رای میدهند چون کاندیدای مورد نظر فامیل ,دوست یا آشناشونه! عده ای هم برای اینکه مهر به شناسنامه بخوره رای میدن! عده ای دیگر هم چون واقعا به انتخابات اعتقاد دارند رای میدهند! حالا یکی که نه آشنا داره نه اعتقاد داره و نمیخواد شناسنامش مهر بخوره باید چه کنه؟ راستی این نماینده هارو هرکی بعد از انتخابات دید سلام منم بهش برسونه! چون ممکنه تا 4سال دیگه دیده نشن!
[ جمعه دوازدهم اسفند 1390 ] [ 11:54 ] [ سهیل ]
جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی هم نصیب جدایی نادر از سیمین شد! این افتخار بزرگ را به تمام ایرانی ها تبریک میگم! البته این جایزه و جایزه های قبلی مثل اینکه برای مسئولین زیاد خوش آیند نیست! فرهادی نوشت: در این زمان که حرف از جنگ و تهاجم و تهدید بین سیاستمداران رد و بدل میشود، ما اینجا از نام ایران به عنوان یک فرهنگ درخشان باستانی صحبت میکنیم که زیر غباری از مسائل سیاسی پنهان شدهاست. من با افتخار این جایزه را به مردم کشورم تقدیم میکنم. مردمی که به همه فرهنگها و تمدنها احترام میگذارند و با کسی دشمنی ندارند... حالا فراستی هم داره به این جایزه شک میکنه! کلا به هرجا ایران برسه میگن درست نبوده !جالبه ما با خودمونم دشمنی داریم! باور کنید تو علم و ورزش هم اگه به جایی برسیم بازم اینا میگند مشکوکه! [ دوشنبه هشتم اسفند 1390 ] [ 13:15 ] [ سهیل ]
تبلیغاتهای انتخاباتی دوباره شروع شده.همه خیابونارو پر کردن از عکس یکسری افراد که نمیدونیم کی هستند!(حالا بدونیم هم چه توفیقی داره کیه که بخواد رای بده) اکثر مردم هم که ریختند تو خیابونا به بهانه خرید عید ولی فقط تو خیابون شلوغه مغازه ها رو نگاه که میکنی خبری از آدم نیست(آخه دیگه کی میتونه مثل قدیم خرید کنه فکر کنم این مردم فقط دارند ادای خرید رو در میارن) نگاه های معصومی هم مثل همیشه به دنبالت هستند برای اینکه از آنها آدامس یا فال یا دعا یا... بخریم! از کودک 4.5 ساله گرفته تا افراد مسن.(تا کی این وضع ادامه داره! ما که نمیدانیم) سوار تاکسی یا اتوبوس که میشی هم بحث های تکراری همیشه هستند.انگار تو ایران این وسایل نقیله را برای بحٍث های سیاسی ساخته اند.همه هم که ماشاالله سیاست مدار کسی هم کم نمیاره!(بحث های الکی) تو خونه هم که میشینی پای تلوزیون همش بحرانه تو کشورای اروپایی با آمریکا.تو ایران هم هی دارن انرژی هسته ای تولید میکنندو اختراع ثبت میکنند همه چی عالیه!(دوستانی که در خارج از ایران زندگی میکنند پیشنهاد میکنم به ایران بیان اینجا خیلی خوبه البته سوریه هم بد نیست) بوی عید هم یجورایی از این لا به لا داره میاد!
[ شنبه ششم اسفند 1390 ] [ 15:15 ] [ سهیل ]
خواجه نصیر الدین طوسی شخصی بود که در زمان حمله مغول زندگی میکرد و در آن زمان سخت برای ایران توانسته بود نزدیک 400 هزار جلد کتاب را جمع آوری کرده و کتابخانه عظیمی در مراغه تاسیس کند!او همچنین رصد خانه مراغه را نیز تاسیس کرده بود و بسیاری از علما که در چنگ مغول ها بودند را آزاد کرده و مشغول به کارهای علمی کرده است! روز مهندس را به تمام مهندسان خوب والبته آنهایی که با وجدان کاری درست وظایفشان را انجام میدهند تبریک میگویم! [ جمعه پنجم اسفند 1390 ] [ 1:23 ] [ سهیل ]
به این فکر میکنم آیا بازم تکرار میشوند؟ دیشب میخواستم بخوابم! قبلش یه چیزی فهمیدم که از این رو به اونرو کرد منو! چیزیکه فهمیده بودمو اصلا باور نمیکردم! تا صبح فکرش نگذاشت بخوابم! ای کاش هیچوقت نمیفهمیدم! واقعا هوشیاری غم بزرگیه! مثل یک دورویی بود! آدم اصل ماجرارو میدونه ولی وقتی از خود طرف میپرسه یک جوابی بشنوه که 180 درجه فرق داره و کلی هم دروغ چاشنی حرفش باشه چه حالی میشه ؟ من اینجوری هستم! دروغ گفتن شده مثل آب خوردن ! چقدر راحت همه دروغ گو شدند! بیشترین چیزی که آزارم میده به یاد آوردنه اون لحظه ایه که خیلی صادقانه آن حرفهای دروغ و فریبندرو باور میکردم! شریعتی نوشت:چقدر کلمات ميتوانند بيرحم و کشنده و ستمگر باشند!
چقدر قلبهايي است که با گلوله مجروح نميشوند و با کلمه سوراخ ميشوند، شبکه شبکه
ميشوند، يک تکه خون، خوني داغ که ميجوشد
[ شنبه بیست و دوم بهمن 1390 ] [ 15:58 ] [ سهیل ]
داشتم در مورد نظریه عینک ذهن که فیلسوف معروف کانت بیان کرده میخوندم! مثال کرگدنی زده که دنیارو در دو طرف شاخ خود میبینه! وحتی در نقاشی های خود آن شاخ در وسط نقاشیها قرار گرفته. این دید یک کرگدن است. درسته ما انسان ها مانند اون کرگدن شاخ نداریم ولی همیشه یک عینکی از باورهای خود ساختیم و با آن به قضاوت میپردازیم! آیا واقعا در مقامی هستیم که به قضاوت بپردازیم؟ دید هرکس نسبت به هر مسا له ای متفاوت است پس هیچوقت این قضاوت ها درست در نمی آیند! مثلا تو کتاب های تاریخی دیدید نویسنده چطور به تعریف یا تخریب یک شخصیت میپردازه؟ خیلی کم دیده شده بیایند در مورد همه موارد خوب وبد یک نفر بگویند و تصمیم گیری را بر عهده ی خود خواننده بگذارند! واقعا سخته ما فقط ناظر باشیم؟ چرا تا چیزی که میبینیم باید حتما قضاوت کنیم! آن هم با عینک ذهن خودمون!
مرسی از دوست عزیزم بابت این عکس [ پنجشنبه بیستم بهمن 1390 ] [ 16:38 ] [ سهیل ]
اول از همه باید بگم که ایرانی ها کاملا آدمای مستبدی هستند واین از دیر باز همیشه محسوس بوده.یعنی اینکه ایرانیان آدمهایی نیستند که بخواهند انتقاد دیگران را قبول کنند درکل فرهنگ انتقادی در ایران وجود ندارد. البته این انتقادی نبودن هم ریشه در نوع انتقادیه که در مورد یک شخص میشه ,یعنی اینکه همیشه به جای نقد کارای خوب یا بد یک نفر بیشتر به تخریب اون شخص پرداخته میشه وهمین این باعث میشه که دیگه کسی نخواد انتقاد بشنوه. حالا اگه از این بحث بیرون بیایم باید بگیم که (البته با ارز پوزش از دوستان که اینقدر صریح صحبت میشه چون باور کنید در حال حاضر80%به همین شکل هستند) ایرانی ها آدمای چاپلوس وریاکاری هستند و بیشتر وقت ارزشمندشونو تو این کار صرف میکنند. و یکی دیگه اینکه دارای 2 شخصیت صلاح ظاهری و مخفی درونی هستند.مثلا یک راننده کامیون را در نظر بگیرید روی ماشین انواع شعار های ناموس پرستانرو مینویسه که همه از این دست مواردا زیاد دیدیم ولی داخل ماشین که میشی همه چی بر عکسه یعنی اینکه میبینی سراسر فضای داخل ماشینو پر کرده از عکس های مبتذل یکسری خواننده های زن غربی.حالا من کاری ندارم کدام درسته ,بحث این هست که چرا به یکی از این موارد نمیپردازه؟؟چرا دارای 2تا شخصیت باید باشه؟ تعارف کردن هم که دیگه از نشانه های ایرانی بودنه.دیدید که چقدر تعارف بهم زده میشه ولی به خاطر یک چیز بی ارزش یا یک مبلغ ناچیز همان شخص که تعارف میزد همه چیو زیر پا میزاره! سواستفاده کردن از دین اسلام هم که دیگه به صورت کامل رواج داره و برای خیلی ها اینکار عادی شده ودر ظاهر اسلام به فریب مردم میپردازن! کلی گویی هم در کشور ما به یک معضل تبدیل شده .یعنی اینکه به مردم فقط مثلا گفته میشه دیندار باش یا امر به معروف کن و هیچ چیزه دیگه ای هم در موردش بیان نمیشه .مثلا به یه راننده تاکسی زمانیکه تاکسی میدن و میفرستن تو خط نمیگن که باید حتما پول خورد داشته باشه تا اون شخص فقط از مسافران انتظار نداشته باشه.حالا مقصر راننده نیست بلکه اون کسایی هستند که این اشخاصو به کار وارد میکنند و هیچ چیزی در مورد اقتضای کار نمیگن. عمده ترین مشکلی که میشود نتیجه گرفت این است که در ایران فقط این ظاهره که داره مدرن میشه ولی تو همان فرهنگی که تو صد ها سال قبل داشتیم موندیم.وکشوری با این فرهنگ تغییر نمیکند .فرهنگ سازی باید در خانواده باشد و اینو در نظر داشته باشید که فرهنگ به صورت فردی در خود آدم باید شکل بگیره.فقط میشود گفت که باید به آینده امیدوار بود.
[ سه شنبه هجدهم بهمن 1390 ] [ 20:4 ] [ سهیل ]
|
درباره وبلاگ  می اندیشم، پس هستم!!!! (دکارت) کجایی پدر مومن من... مادر مقدس من... وای بر شما نمازگزارانی که سخت غافلید و از نماز نیز. در خیالتان خدای آسمان را نماز می برید و در عمل بت های قرن را. خداوندان زمین را... بت هایی را که دیگر مجسمه های ساده و گنگ و عاجز عصر ابراهیم و سرزمین محمد نیستند... « دکتر علی شریعتی » | |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||
